Η προπαγανδιστική αστική μηχανή έχει ανεβάσει στροφές και η συζήτηση τις τελευταίες μέρες, μετά και τα τελευταία μέτρα περιτριγυρίζει ξανά τους ίδιους γνωστούς αστικούς μύθους (URBAN LEGENDS) , όπως το ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των δημοσίων υπαλλήλων και της δημόσιας σπατάλης, καταδεικνύοντας μάλιστα τα παραπάνω 2 ως τους λόγους της οικονομικής δυσχέρειας της χώρας , στα πλαίσια της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ !!!... Χρησιμοποιώντας λοιπόν δικά τους στοιχεία και μάλιστα από έναν διεθνή οργανισμό όπως ο ΟΟΣΑ, βρίσκουμε ότι …… η Ελλάδα έχει ένα ποσοστό της τάξης του 14,1% επι συνόλου των εργαζομένων, που απασχολείται στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή περίπου 700.000 εργαζόμενοι !!! Μεγάλο νούμερο θα πει κανείς, ιδιαιτέρως όταν τα αστικά παπαγαλάκια δεν σου προσφέρουν το μέτρο σύγκρισης !
Σας παραθέτουμε εμείς λοιπόν το μέτρο σύγκρισης από τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ και την έκθεση Government at a Glance που δημοσιεύθηκε το 2009.Στον παραπάνω πίνακα βλέπουμε πως σε χώρες όπως η Δανία, η Σουηδία, η Γαλλία, η Φινλανδία, η Νορβηγία το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων ξεπερνά κατα πολύ το ποσοστό της Ελλάδα και μάλιστα σε επίπεδα που ξεπερνούν το 20 % του συνολικού εργατικού δυναμικού των χωρών αυτών !!!
Ακόμα και η άκρως φιλελεύθερη Μεγάλη Βρετανία , έχει περίπου 4,5 εκατ. δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι αποτελούν το 14,6% του εργατικού δυναμικού της χώρας, ενώ ο μέσος όρος συνολικά των χωρών του ΟΟΣΑ βρίσκεται στο 14,7% !
Το μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων στην υπόλοιπη Ευρώπη αυξήθηκε κατά 23% την τελευταία πενταετία, ενώ στην Κύπρο αυξήθηκε κατά 48%. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι η Κύπρος έχει το τρίτο μεγαλύτερο κρατικό μισθολόγιο της Ε.Ε. μετά τη Δανία και τη Σουηδία. Ακολουθούν Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση. Οι μέσες ακαθάριστες αποδοχές στην Ελλάδα, δηλαδή ο καθαρός μισθός και οι εισφορές, για έναν Έλληνα μισθωτό είναι 1.668 ευρώ(ΜΕΣΕΣ ΚΑΙ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ...Μ Ε Σ Ε Σ !!!!), όταν ο μέσος όρος στην ευρωζώνη είναι 2.366 ευρώ.
Ακόμη πιο “τραγικά” είναι τα πράγματα για τις γυναίκες δημοσίους υπαλλήλους αλλά και στο σύνολο της αγοράς εργασίας. Αμείβονται κατά μέσον όρο 9% λιγότερο από τους άνδρες.
Οι μικρότερες διαφορές καταγράφονται για τις Μαλτέζες (4%) και τις Βελγίδες (7%), και οι μεγαλύτερες για τις Κύπριες (25%) και τις Γερμανίδες (22%!).
Αξιολόγηση και διαφοροποιήσεις μισθολογικών παροχών
Από τα στοιχεία της έρευνας διαφαίνεται καταρχήν ότι στη υπόλοιπη Ευρώπη υπάρχει μία σαφής τάση διαφοροποίησης και εξατομίκευσης των αμοιβών τόσο κατά την αρχική ένταξη των υπαλλήλων στο σύστημα αμοιβών του Δημοσίου, όσο και κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Κατά την ένταξη στο Δημόσιο αυτό που μετράει είναι τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Στη διάρκεια όμως της θητείας οι αμοιβές των υπαλλήλων διαφοροποιούνται εντονότερα με βάση την απόδοση του υπαλλήλου και τις ευθύνες που αναλαμβάνει.
Σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., με εξαίρεση φυσικά την Ελλάδα, υπάρχει έντονη επίσης διαφοροποίηση των εισαγωγικών αμοιβών υπέρ των υπαλλήλων των ανώτερων εκπαιδευτικών βαθμίδων. Ειδικότερα, η διαφοροποίηση των εισαγωγικών αμοιβών των υπαλλήλων Π.Ε κατηγορίας σε σχέση με τους Υ.Ε είναι στη χώρα μας η μικρότερη. Η διαφοροποίηση των εισαγωγικών αμοιβών στη χώρα μας μεταξύ των υπαλλήλων Τ.Ε και Υ.Ε είναι κοντά στο μέσο όρο των δέκα πιο αναπτυγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο εξάλλου παρατηρείται και με τη διαφοροποίηση των αμοιβών μεταξύ των υπαλλήλων Δ.Ε και Υ.Ε.
Σε χώρες όπως η Αυστρία και η Γερμανία η μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων είναι κατά ένα μικρό μέρος αυτόματη με βάση τα έτη υπηρεσίας τους και κατά το μεγαλύτερο μέρος με βάση την απόδοσή τους. Στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο η μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων συναρτάται στενά και άμεσα με την απόδοσή τους, η οποία αξιολογείται σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματα.
Στον αντίποδα αυτών το ελληνικό μισθολόγιο ή καλύτερα “η βαβέλ” των αποδοχών στο ελληνικό δημόσιο, χαρακτηρίζεται από πολύ μικρή διαφοροποίηση αμοιβών με βάση τη γνώση και τα έτη προϋπηρεσίας και ασήμαντες σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη επιπλέον αμοιβές για τους υπαλλήλους που λαμβάνουν θέσεις ευθύνης. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στην Κύπρο οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων είναι υψηλότερες σε μεγάλο βαθμό από ότι στη χώρα μας.
Επιδόματα και δώρο... στην υπόλοιπη Ευρώπη
Υψηλά επιδόματα ευθύνης, τα οποία χάνουν -όπως και τη θέση- εάν κριθούν από τον προϊστάμενο αρνητικά, δικαιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Αυστρία. Το επίδομα ευθύνης συνυπολογίζεται στην σύνταξη, λαμβάνουν και 14ο μισθό, ενώ στους έγγαμους δημοσίους υπαλλήλους καταβάλλεται επίδομα οικογενειακών βαρών.
Γερμανία. Και εδώ ισχύσει η δοκιμαστική περίοδος των δύο χρόνων σε όσους προσλαμβάνονται στο Δημόσιο. Η αξιολόγηση γίνεται ανά δύο χρόνια. 13 μισθοί και επίδομα θερινών διακοπών και επίδομα οικογενειακών βαρών.
Στην Ιρλανδία επίσης οι δημόσιοι υπάλληλοι, αφού περάσουν δύο χρόνια δοκιμαστικής περιόδου, αξιολογούνται κάθε χρόνο. Έχουν θεσμοθετηθεί 13 μισθοί και απόδοση επιδόματος επίτευξης στόχων σε διευθυντές και προϊσταμένους και 1% του προϋπολογισμού της κάθε διοικητικής υπηρεσίας στους υπαλλήλους που χαρακτηρίζονται αποδοτικοί.
14ος μισθός και στους Ευρωπαίους
Σε κάθε περίπτωση η περικοπή του 14ου μισθού θα ανοίξει κι άλλο την ψαλίδα μεταξύ των ετήσιων συνολικών αποδοχών των Ελλήνων και των υπολοίπων Ευρωπαίων και αυτό γιατί παρά τους δυο επιπλέον μισθούς που παίρνουν, οι Έλληνες έχουν τους χαμηλότερους μισθούς από όλους τους συναδέλφους τους στην ευρωζώνη, εκτός από τους Πορτογάλους.
Στην Ολλανδία είναι 2.887 ευρώ, στη Γαλλία 2.496 ευρώ, στη Γερμανία 2.275, στην Ιταλία 1.884 ευρώ και στην Πορτογαλία 1.207 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση ο 14ος μισθός στην Ελλάδα λειτουργεί ως αντίβαρο στο γεγονός ότι στη χώρα μας ο κατώτατος μισθός υπολείπεται σημαντικά των ευρωπαϊκών.
Στην Ελλάδα με υπολογισμένο και τον 14ο μισθό οι κατώτατες αποδοχές φθάνουν τα 768 ευρώ τον μήνα όταν στην Αγγλία είναι 1.148 ευρώ, στη Γαλλία 1.321 ευρώ, στην Ολλανδία 1.357 ευρώ και στο Λουξεμβούργο 1.620 ευρώ. Το χαμηλό ύψος των μισθών είναι και ο ουσιαστικός λόγος ύπαρξης του 14ου μισθού μόνο στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στη Γαλλία όπου επίσης οι εργαζόμενοι έπαιρναν επιπλέον μισθό αυτός καταργήθηκε αλλά οι συνολικές τους αποδοχές δεν μειώθηκαν καθώς ενσωματώθηκε στο βασικό.