20110315

Τώρα που ήρθε ο λογαριασμός...

Όχι, κύριε Πρετεντέρη, είσαι και εσύ μαζί. All Together.
Επειδή πολλοί αρνούνται ότι «τα φάγαμε μαζί», τώρα που ήρθε ο λογαριασμός, και ο λαός ετοιμάζεται να τους πάρει με τις πέτρες, όπως για παράδειγμα ο Πρετεντέρης, που σε άρθρο του που αναρτήθηκε σε μπλογκ διαμαρτύρεται, έχω να πω τα κάτωθι:Ως φαίνεται δεν έχει καταλάβει το ΜΕΓΕΘΟΣ και τις ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ της ομολογίας του Πάγκαλου, ο Πρετεντέρης... ΟΙ μισθοί του ιδιωτικό τομέα [στις καλά αμειβόμενες δουλειές] έχουν παραμείνει σχεδόν εκεί που είχαν διαμορφωθεί την περίοδο του πάρτα όλα [της οικονομικής … ανάπτυξης]. Εάν δεν είχε υπάρξει ο εκτροχιασμός των τελευταίων ετών της «μεταπολιτευτικής μας παράγκας», ούτε ο μισθός του κάθε Πρετεντέρη θα είχε διαμορφωθεί στο σημερινό επίπεδο.
Στην πρώτη ανάγνωση το «μαζί τα φάγαμε» εννοεί τα κόμματα εξουσίας και τους ψηφοφόρους που διόριζαν τα παιδιά τους [τους κοπρίτες] σε θέσεις που δεν...
χρειάζονταν και φυσικά δεν παρήγαγαν ωφέλιμο έργο. Σε αυτό τον φαύλο κύκλο δεν ανήκει ο Πρετεντέρης και άλλοι σαν κι αυτόν. Αυτός όμως ο κύκλος είχε ως συνέπεια τα ελλείμματα του δημοσίου, τον συνακόλουθο δανεισμό, την τεχνητή διόγκωση της οικονομίας, του ΑΕΠ κλπ. Δηλαδή ένα δεύτερης τάξης φαύλο κύκλο. Πρόκειται για ένα πολύ πλουσιότερο τραπέζι με καλοπληρωμένους χρηματιστές, γκόλντεν μπόυς, ΜΜΕ, ΔΕΚΟ, κλπ. που αποτελούν την μεγάλη φούσκα της Ελληνικής οικονομίας.
Με αυτή την [οικονομική] έννοια, ο Πρετεντέρης συμμετείχε ισότιμα, και με το παραπάνω στο «μαζί τα φάγαμε», και όχι μόνο αυτό, αλλά θέλει να το παίξει και αθώα περιστερά, την στιγμή που εξακολουθεί να τρώει όταν κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει να πεινάνε. Διότι υπάρχουν κλάδοι κυρίως ιδιωτικού τομέα, που και σήμερα εξακολουθούν να απολαμβάνουν τις ίδιες υψηλές αμοιβές όπως πριν, για παράδειγμα στα ΜΜΕ, ΔΕΚΟ, κλπ.
Το κατά πόσο είχε και ενεργό συμμετοχή στην δημιουργία και την στήριξη της παράγκας αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα. Άλλωστε σε καμιά παράγκα δεν ισχύει η σύνδεση αμοιβής-παραγωγικότητας. Βέβαια δεν φάγαμε όλοι τα ίδια, όλα τα δάκτυλα ίδια δεν είναι, ούτε έχουμε το ίδιο στομάχι με τον Πάγκαλο.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο όρος «παράγκα» για το μεταπολιτευτικό κράτος δεν είναι δική μου πρωτοτυπία, αν και τον έχω ξαναχρησιμοποιήσει. Τον βρήκα στο βιβλίο «Χρονικό ενός καινούργιου Χρόνου», 1995, Σ. Ράμφος, σελίδα 97.