H κατάσταση που ζούμε, αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Από τη μια η τηλεόραση, που έτσι και πεις να την ανοίξεις, είναι σαν ένα μανιασμένο ζώο, που ωρύεται στη διαπασών. Από την άλλη όλοι εμείς, οι αιμοδιψείς ψηφοφόροι, που ετοιμαζόμαστε για τις κάλπες, σαν να πηγαίνουμε στο γήπεδο.
Για άλλη μια φορά, βγαίνει στην επιφάνεια η ανάγκη μας για εκτόνωση, για φανατισμό, για ομαδοποίηση και διχόνοια. Με θλίψη παρακολουθεί κανείς άγρια, θηριώδη ένστικτα, να...επανεμφανίζονται. Καταφέραμε, την ευκαιρία της περισυλλογής που μας έδωσε η σοβαρότητα της κρίσης και η μεγάλη προεκλογική περίοδος, να την μετατρέψουμε σε λυσσαλέα, φανατική αντιπαράθεση. Με τη βοήθεια των πολιτικών μας, βέβαια, που μαίνονται γύρω από ένα πληγωμένο θήραμα για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι. Και την ευγενή αναμετάδοση του φαγοποτιού, από την τηλεόραση. Με στόχο, πάντα, την ανεβασμένη τηλεθέαση. Και, βέβαια, το όλο και περισσότερο πεσμένο μας ηθικό. Να βουίζει το κεφάλι μας. Να πάμε στις κάλπες με θολωμένα μυαλά. Για άλλη μια φορά. Να βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα πρωτόγονα, διχαστικά μας ένστικτα, του τύπου »Ολυμπιακός- Παναθηναϊκός», »κακός Δεξιός-καλός Αριστερός», »κακός Μνημονιακός-καλός Αντιμνημονιακός».
Τώρα τελευταία δε, βγήκε στη μέση και το ξεχασμένο »η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», δηλαδή πάρτα όλα λαέ. Πίσω δηλαδή. Εκεί όπου μας άφησε το »βαθύ» ΠΑΣΟΚ. Εκεί απ’ οπού ξεκίνησε η καταστροφή.
Και το ξέσπασμα αυτό του θυμικού μας, που θυμίζει παιδιά στο σχολειό που γλύτωσαν το μάθημα και ξεχύνονται στην αυλή με αλαλαγμούς, βρέθηκαν πάλι κάποιοι επιτήδειοι να το εκμεταλλευτούν.
Μα έτσι θα γίνεται πάντα. Όσο ο Έλληνας δεν ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ να κάτσει κάτω να σκεφτεί, να καταλάβει τι σημαίνει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και πόσο δύσκολο στην άσκησή του Πολίτευμα είναι, όσο νομίζει ότι κάνοντας ΚΑΤΑΛΗΨΗ στη χώρα του θα λυθούν τα πάντα, η πορεία μας θα είναι προς τα πίσω.
Λίγες μέρες έμειναν. Ας σκεφτούμε. Ας σβήσουμε τη μηχανή του θυμικού μας που πήρε φόρα και πάει να εκραγεί. Ας βάλουμε το ρελαντί. Ας πάρουμε μια απόσταση. Πρόκειται για το ΜΕΛΛΟΝ μας. Δεν υπάρχουν μαγικά κουμπιά που θα μας βοηθήσουν να βγούμε από την Κρίση αύριο το πρωί. Μην έχουμε ψευδαισθήσεις, ότι θα φύγουν όλα, χωρίς πόνο. Το θέμα είναι, να έχει ο πόνος ημερομηνία λήξης. Να στρώσουμε το δρόμο για την έξοδο από την αρρώστια που περνάμε. Να βοηθήσουμε με δουλειά και υπομονή, ώστε να έρθει η ίαση. Και η ανάρρωση. Πρέπει να εργαστούμε γι’ αυτό. Με ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ. Όχι με την παρόρμηση. Όχι με το συναίσθημα και τη βιασύνη. Όχι με το θυμικό. Με ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
Ο/Η Μανος λέει:Να βοηθήσουμε με δουλειά και υπομονή, ώστε να έρθει η ίαση. Και η ανάρρωση. Πρέπει να εργαστούμε γι’ αυτό. Με ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ. Όχι με την παρόρμηση. Όχι με το συναίσθημα και τη βιασύνη. Όχι με το θυμικό. Με ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.Συμφωνω κυρια Τσαλικη , μονο που λειπει ενα απο τα πιο βασικα πραγματα η δουλεια… Ελπιζω να ειστε γνωστης των πραγματικων επιπεδων ανεργιας στην Ελλαδα… Διαπιστωνω οτι εχετε παρα πολυ επηρεαστει απο τον νεο-φιλελευθερο κυριο Δημου που μιλησε για το θυμικο και τους Ελληνες την προηγουμενη εβδομαδα.
Το να πιστευει καποιος οτι η ζωη δεν περιεχει βασανα κοπους και πονο ειναι αφελεια και εντελως παιδικο. Εδω συμφωνω μαζι σας παλι. Εσεις πιστευετε οτι στην Ελλαδα οι ανθρωποι ειναι τεμπεληδες και παρορμητικοι που λειτουργουν με το συναισθημα? Δεν αναφερετε ομως ουτε και εσεις ουτε και ο κυριος Δημου οτι τα συναισθηματα ειναι χαρακτηριστικο του ανθρωπινου ειδους και υπαρχουν για καποιο λογο. Η λογικη ειναι σημαντικη και πρεπει να πρυτανευει, πχ ενας ψηφοφορος εχει μπροστα του ενα συγκεκριμενο προγραμμα ενος κομματος, οταν ομως βρισκεται υπο το καθεστως πεινας ανεργιας εκβιασμου τι ειδους λογικη θα χρησιμοποιησει και τι θα κανει με την συνειδηση του?
Κανενα κομμα δεν προσφερει συγκεκριμενο προγραμμα κανενα κομμα δεν επικαλειται τη λογικη του ψηφοφορου παρα μονο το συναισθημα . Τι να κανουμε με τη συνειδηση μας που δεν μας επιτρεπει να ψηφισουμε αυτους που βοηθησαν να φτασουμε ως εδω ? Τι να κανει η λογικη απεναντι στη συνειδηση μας? Το θυμικο θα πειτε παλι εσεις και ο κυριος Δημου…Δεν ειναι θυμικο ειναι πιο πολυ να μπορεις να δεις τον εαυτο σου στον καθρεφτη στις 18 Ιουνη και να μην ντρεπεσαι.
Τωρα αν στη προσωπικη μας ζωη επιβαλουμε στους εαυτους μας πειθαρχια σκληρη δουλεια και προγραμμα αυτο ειναι θεμα προσωπικο του καθενος μας. Καποτε η Ελληνικη κοινωνια ειχε αυτα τα χαρακτηριστικα πολυ εντονα σε καθε νοικοκυριο αλλα ο υπερκαταναλωτισμος και το ευκολο χρημα τα διελυσαν.
Ολα χρειαζονται και η λογικη και το συναισθημα και το θυμικο και η ψυχραιμια αλλα στις σωστες δοσεις και συνθηκες…Δεν υπαρχουν συνταγες ουτε και ευκολοι δρομοι πουθενα, υπαρχουν ανθρωποι που ειτε το ξερουν ειτε οχι ειναι υπευθυνοι για αυτους τα παιδια τους και το μελλον της κοινωνιας μας γενικοτερα. Ας πραξει ο καθενας μας κατα συνειδηση…
Ευχαριστω.
